طراحی الگوی مدرسه شکوفا بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا، یادگیری معنادار و مشارکت دانش‌آموزی

نویسندگان

  • علی اکبر قاسمی گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
  • نگین راد گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران نویسنده

کلمات کلیدی:

مدرسه شکوفا, روان‌شناسی مثبت‌گرا, یادگیری معنادار, مشارکت دانش‌آموزی, تحلیل مضمون, دانش‌آموزان

چکیده

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی مدرسه شکوفا بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا، یادگیری معنادار و مشارکت دانش‌آموزی در مدارس شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل 24 نفر از ذی‌نفعان مدرسه‌ای شهر تهران شامل دانش‌آموزان، معلمان، مشاوران و مدیران مدارس بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند و با رعایت اصل تنوع حداکثری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد و فرایند نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. مصاحبه‌ها پس از اخذ رضایت آگاهانه ضبط، پیاده‌سازی و در نرم‌افزار NVivo سازمان‌دهی شدند. تحلیل داده‌ها بر اساس مراحل تحلیل مضمون شامل آشنایی با داده‌ها، کدگذاری اولیه، استخراج مضامین، بازبینی مضامین، نام‌گذاری مضامین و تدوین گزارش انجام شد. برای افزایش اعتمادپذیری یافته‌ها از بازبینی مشارکت‌کنندگان، مرور همتایان، یادداشت‌برداری تحلیلی و ثبت مسیر پژوهش استفاده شد. تحلیل مصاحبه‌ها به استخراج پنج مقوله اصلی منجر شد: فرهنگ مدرسه مبتنی بر توانمندی‌ها و هیجان‌های مثبت، یادگیری معنادار و پیوند دانش با زندگی، عاملیت و مشارکت فعال دانش‌آموزان، روابط حمایتگر و احساس تعلق به مدرسه، و رهبری مدرسه‌ای تسهیل‌گر شکوفایی. یافته‌ها نشان داد مدرسه شکوفا صرفاً مدرسه‌ای با عملکرد تحصیلی بالا نیست، بلکه محیطی است که در آن دانش‌آموزان احساس ارزشمندی، هدفمندی، امنیت روانی، مشارکت و ارتباط معنادار با یادگیری را تجربه می‌کنند. الگوی مدرسه شکوفا می‌تواند چارچوبی بومی برای بازاندیشی در مأموریت مدرسه فراهم کند؛ چارچوبی که در آن موفقیت تحصیلی با بهزیستی روان‌شناختی، یادگیری معنادار، مشارکت دانش‌آموزی و فرهنگ حمایتی مدرسه پیوند می‌خورد. اجرای این الگو مستلزم آموزش معلمان، بازنگری در شیوه‌های ارزشیابی، تقویت صدای دانش‌آموزان و حرکت از مدرسه نتیجه‌محور به مدرسه رشد‌محور است.

دانلودها

دسترسی به دانلود اطلاعات مقدور نیست.

مراجع

Ausubel, D. P. (1968). Educational psychology: A cognitive view. Holt, Rinehart and Winston.

Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa

Butler, J., & Kern, M. L. (2016). The PERMA-Profiler: A brief multidimensional measure of flourishing. International Journal of Wellbeing, 6(3), 1–48. https://doi.org/10.5502/ijw.v6i3.1

Eccles, J. S., & Roeser, R. W. (2011). Schools as developmental contexts during adolescence. Journal of Research on Adolescence, 21(1), 225–241. https://doi.org/10.1111/j.1532-7795.2010.00725.x

Fredricks, J. A., Blumenfeld, P. C., & Paris, A. H. (2004). School engagement: Potential of the concept, state of the evidence. Review of Educational Research, 74(1), 59–109. https://doi.org/10.3102/00346543074001059

Goodenow, C. (1993). Classroom belonging among early adolescent students: Relationships to motivation and achievement. The Journal of Early Adolescence, 13(1), 21–43. https://doi.org/10.1177/0272431693013001002

Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903

Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. Routledge.

Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.

Noddings, N. (2005). The challenge to care in schools: An alternative approach to education (2nd ed.). Teachers College Press.

Norrish, J. M., Williams, P., O’Connor, M., & Robinson, J. (2013). An applied framework for positive education. International Journal of Wellbeing, 3(2), 147–161. https://doi.org/10.5502/ijw.v3i2.2

Novak, J. D. (2002). Meaningful learning: The essential factor for conceptual change in limited or inappropriate propositional hierarchies leading to empowerment of learners. Science Education, 86(4), 548–571. https://doi.org/10.1002/sce.10032

Peterson, C., & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues: A handbook and classification. Oxford University Press.

Roffey, S. (2012). Pupil wellbeing—Teacher wellbeing: Two sides of the same coin? Educational and Child Psychology, 29(4), 8–17.

Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and wellbeing. American Psychologist, 55(1), 68–78. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.68

Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. Free Press.

Seligman, M. E. P. (2018). PERMA and the building blocks of well-being. The Journal of Positive Psychology, 13(4), 333–335. https://doi.org/10.1080/17439760.2018.1437466

Seligman, M. E. P., Ernst, R. M., Gillham, J., Reivich, K., & Linkins, M. (2009). Positive education: Positive psychology and classroom interventions. Oxford Review of Education, 35(3), 293–311. https://doi.org/10.1080/03054980902934563

Seligman, M. E. P., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55(1), 5–14. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.5

Waters, L. (2011). A review of school-based positive psychology interventions. The Australian Educational and Developmental Psychologist, 28(2), 75–90. https://doi.org/10.1375/aedp.28.2.75

دانلودها

گاه‌شمار انتشار

چاپ شده

شماره

نوع مقاله

Articles

نحوه استناد به مقاله

قاسمی ع. ا. ., & راد ن. (1404). طراحی الگوی مدرسه شکوفا بر اساس مؤلفه‌های روان‌شناسی مثبت‌گرا، یادگیری معنادار و مشارکت دانش‌آموزی. روان‌شناسی، آموزش و توسعه انسانی در مدارس, 1(3), 43-57. https://jehds.com/index.php/jehds/article/view/17